آدمهایی که با جکپات بازی میکنند را دیدهاید؟

یک سری هایشان وقتی نتیجه ی مطلوبی دریافت نمی کنند، لگدی حواله ی دستگاه میکنند و میروند.

آدمها جک پات نیستند دوستان.

اگر مطابق میلتان رفتار نکردند، حواستان باشد که زبانتان لگد حوالهشان نکند.

چون ممکن است باز چشم تو چشم بشوید و شرمساریاش است که میماند...

بزرگ شدن عقل آدم، به نسبت سن و جسم آدم از آپشنهایی است که امیدوارم پروردگار در ساخت ورژن بعدی آدمها یا هر موجود اجتماعی دیگر لحاظ کند.

اگر هم نمیشود و نمیتواند و قص علی هذا، لطفا تیک "اجتماعی" بودن موجودات را برداشته، تا بروند و در تنهایی خودشان هرغلطی که می خواهند بکنند و در نهایت، بدون اینکه همدیگر را عذاب داده باشند، پاک و پاکیزه به دیار باقی بشتافند.

-مدیونی اگه روزه بگیری

در را بستم و اشک توی چشمانم جمع شد.

انگار همین دیروز بود که عیناً همین جمله را از زبان خودش، و خطاب به مادربزرگ شنیده بودم..

سرم را روی بالش می گذارم،پهلوی انگشت اشاره ام را از روی فرق سرم تا زیر چانه ام پایین میکشم.

اینجا خط استواست، و امروز اول ژوئن*.

تعجبی ندارد که یک نیمکره در آتش است و نیمکره ی دیگر دارد کم کم به خواب زمستانی می رود..

*۱ ژوئن در نیمکرهٔ شمالی آغازگر تابستان است، و در نیمکرهٔ جنوبی آغازگر زمستان...

*عنوان کتابی از جین آستن .عقل و احساس

با موردی مواجهیم که به نوشته ی "اذان صبح به افق تهران" با فونت 250 وسط تلویزیون زل می زند و لیوان آب را سر می کشد.

اسم سرخپوستی در این لحظه: فرار مغزها

بسیاری از کسانی که به دستهبندی آقای رییسی از آدمها به صورت جوانان و زنان می خندند، همانهایی هستند که موقع حرف زدن، بانوان را با دو دسته ی خانمها و خانمهای چادری (یا بیحجاب) توصیف می کنند.

ملت را نباید متکی به جنجال و هیجان بار آورد. اساس فکر مردم باید تغییر کند، رفیق! تا چنین کاری انجام نشود، مردم ماده خام هستند که برای مدتی، به هر شکلی می شود درشان آورد. مثل خمیرند. هرکسی، هردستی، هر قدرتی می تواند شکل دلخواه خودش را از آنها بسازد! اما برای اینکه مردم بتوانند خودشان، خود را به هر شکلی که می خواهند بسازند، باید خودشان صاحب فکر بشوند. فکری که منافع همه مردم را بتواند جوابگو باشد

کلیدر /محمود دولتآبادی

بعد از هر وعده غذایی که مادرت میپزد دستش را ببوس.

بعد از هر لیوان شربت یا چای یا آبمیوه که برایت میآورد. بعد از هرکاری که برایت میکند...

حسرتش میماند. حسرتش خواهد ماند..